dinsdag 30 augustus 2011

Ijzig kalm...



In navolging van mijn vorige blog, nu het resultaat van deze oneerlijke mensen. Ik vind dat ze de naam 'mensen' niet eens verdienen, maar zo noemen we ze nu eenmaal dus zal ik me daar netjes aan houden.
Hoe kan het dat mensen keer op keer wegkomen met hun criminele activiteiten? Ik zal nu nog geen namen noemen, maar als ik Google op hun namen dan vliegen de fraude en oplichting-zaken me om de oren.
En nu zijn we zelf slachtoffer geworden van deze monsters..sorry, ik kan het niet anders noemen.
Wij niet alleen, nog 18 gezinnen zijn hier de dupe van.
Ik heb verschillende stadia doorlopen, van ongeloof naar woede naar verdriet...
En nu....nu ben ik ijzig kalm...
Dat is in mijn geval een hele gevaarlijke fase van gemoedstoestand...don't mess with me
Het is voor deze monsters te hopen dat ik ze nooit tegenkom...ik ben levensgevaarlijk momenteel...
Ondertussen blijven we afwachten, hopen en duimen dat alles nog goed gaat komen...
Gelukkig zijn er ook heel veel lieve mensen in ons leven, mensen die hun gewicht in goud waard zijn.
Die mensen koester ik, hebben een plekje in mijn hart, een heel speciaal plekje...

Hopelijk kan ik de volgende keer wat vrolijker bloggen...

Liefs Heidy

zondag 28 augustus 2011

Oneerlijk

Met deze vraag worstel ik al mijn hele leven, waarom zijn er toch zoveel oneerlijke mensen op de wereld? Wat heb je eraan? Ze bereiken niks dan ellende met al hun oneerlijkheid, veroorzaken veel pijn en verdriet.
En waarom sluipen deze oneerlijke mensen iedere keer toch ongemerkt weer in ons leven?


Is er niet een filter te verkrijgen tegen oneerlijke mensen? Een soort Oneerlijkheidsscanner, die iedereen zal moeten doorstaan! Bij het minste teken van oneerlijkheid gaat er dan een alarm af en slaat het apparaat rood uit...WARNING!


Ik vind het een goed plan, dat zou ons zoveel ellende en verdriet besparen. Kost haast niets!
Helaas zal ik toch op mijn intuïtie moeten vertrouwen, wat me af en toe toch danig in de steek laat.
Ik zal dan ook wel mijn verdere leven met deze vraag blijven worstelen...


Liefs Heidy